และกาลครั้งหนึ่งเด็กในกระท่อมปลายนา
ออกเรียนมาหาฝัน ฉันแดกน้ำท่อมใบยา
มือขวาเขียนเพลงขณะฉันจ้องเวลา
ฉันผ่านมาเยอะกับคำดูถูก
ที่คนเขาจ้องนินทา
หรือว่าฉันเป็นแกะดำที่หลงอยู่ฝูงแกะขาว
หูฉันแอบฟัง แต่บางทีฉันแอบเหงา
ตอนเด็กฉันถามแม่ทำไมฉันไม่เป็นแบบเขา
ฉันเกิดคำถามอยู่เต็มใจ
ทำไมฉันดำคนอื่นขาว
พูดแล้วแม่งน่าเศร้า
ไหนเอาเหล้าเข้ามายกซิ
10 กว่าปีก่อนไม่มีเหี้ยอะไรในชีวิตนี้
มองไม่เห็นทางปลายอุโมงค์
มองไม่เห็นแสง
วันที่เหนื่อยงานก็ยังมีแม่ที่ยังห่วงแหน
เสียงในสายก็ดังว่ากินข้าวกันหรือยังลูก
แม้จะอดหลับ อดอยาก แต่ไม่เคยพูด
แม่ดูเหนื่อยกว่าเรา เป็น 10 เท่า 10 เท่า
เลี้ยงมึงจนเติบใหญ่ ดันติดเล่น ติดเหล้า
อยากเป็นนักร้องดนตรี
เมื่อไหร่ชีวิตจะได้ดี
ภาพที่ฉันฝันอยู่สูงจัง
ฉันเองก็เหงาเป็นเหมือนกัน
วาสนาคนเรา ใช้ชีวิตยิ่งดูยิ่งดาวน์
เพลงที่เขียนยังร้องยิ่งเบา
เงินทองชื่อเสียงไม่ได้ยืนยาว
มันไม่มีอะไรไปมากกว่า
ได้นับเงินล้านจากเพลง
อยู่กับตัวเองกูเผลอได้นับจากเพลง
จากที่นั่งเหงาหงอย
ก็เหมือนเคยเดินเตาะแตะ
ข้างบ้านหัวเราะแยะ
ก็คิดว่ากูเดินเหยาะแหยะ
แต่ความฝันกูสูงซะยิ่งกว่าปลายดาว
เหมือนกูได้เดินจงกรม แล้วได้รู้สึกถึงใจเรา
เหมือนอ้ายได้ปิ๊กอยู่ฝั่งเหนือ
แล้วเหมือนทุกอย่างมันเพอร์เฟก
นั่งมองแสงอาทิตย์และทุกอย่างมันโอเค
ก็เพราะทุกอย่างมันโอเค
อ้ายถึงได้เป็นศิลปินที่บ้านนอก
แร็ปเปอร์ อินเนอร์ ศิลปินตีนดอยที่บ้านชอบ
(เจียงฮาย) เฮ้ย ขอเพียงพ่อแม่ได้ภูมิใจ
สิ่งที่หลงใหลก็เหมือนในสิ่งที่ฮาได้ตั้งใจ
(แน่นอนก่าป้อ) Ya แน่นอนอยู่แล้ว
S N O O P King Put Your Hands Up
เข้ามาฟังกันให้ชัด
Put Your Hands Up ว่าไง ว่าไง
อยากเป็นนักร้องดนตรี
เมื่อไหร่ชีวิตจะได้ดี
ภาพที่ฉันฝันอยู่สูงจัง
ฉันเองก็เหงาเป็นเหมือนกัน
วาสนาคนเรา ใช้ชีวิตยิ่งดูยิ่งดาวน์
เพลงที่เขียนยังร้องยิ่งเบา
เงินทองชื่อเสียงไม่ได้ยืนยาว